Rick van Hoeij

21-02-2018

Casus - Profielkeuze


Voorbereiden 

Op maandag 6 november komen wij om 13.00 uur bij elkaar om een sessie van een uur te organiseren. We ontvangen 120 studenten van een middelbare school. Er is een profielkeuzedag voor havisten georganiseerd. Na een agenda die ik kreeg toegestuurd begon ik me al zorgen te maken. Het eerste onderdeel was namelijk een interactief hoorcollege. Hoe die twee woorden in één zin achter elkaar gebruikt kunnen worden, is mij nog steeds een raadsel.

Wat zou je doen of zeggen?

We kwamen er tijdens de sessie al snel achter dat we de grote groep moesten gaan opdelen in kleine groepjes. In de kleine groepjes zijn de volgende vragen besproken:

 Als de wereld 1 minuut naar je zou luisteren, wat zou je zeggen?

 Als je morgen minister van onderwijs wordt, wat zou je doen?

 Welke beroepen bestaan er over 10 jaar wel en welke niet meer?

Goede voorbeeld?

De sfeer in de sessie sloeg voor mij al snel om van energiek naar treurnis. Alle leerlingen moesten de schoenen uitdoen omdat we in een gymzaal zaten. Daar dachten de begeleidende docenten anders over: zij stormen door de zaal heen mét schoenen. De docenten gingen daarna – zoals zij normaal bij leerlingen doen – netjes op een rijtje zitten. En daar bleven ze ook zitten. Geen stimulerend of positief waarderend gedrag te bekennen. Ik werd nog enthousiast toen een docent rondliep. Na mijn observatie moest ik helaas de conclusie trekken dat zij met een aanwezigheidslijst rondliep om leerlingen af te vinken.

Verhalen van leerlingen

We kregen nu plots ook verhalen van leerlingen te horen. De workshop rondes waren ‘’verkooppraatjes’’. Aanbodgericht. PR-gericht. Voor leerlingen die al een keuze gemaakt hadden in hun hoofd was dit ‘’een lange dag’’. Sommige leerlingen raakten betrokken bij de gesprekken, omdat er een groepsbegeleider vroeg wie hij is en wie hij wilde worden. Waar hij energie van kreeg. En waarvan niet. Die vragen zijn kennelijk een zeldzaamheid.

Massa in maatwerk

In een reflectie met de begeleidingsgroep kwamen we tot de conclusie dat het gebrek aan individuele aandacht en maatwerk schrijnend zichtbaar was vandaag. Dit soort ‘’profielkeuzedagen’’ staan in het teken van opleidingen als doel op zich en niet als middel. Er wordt een massa aan informatie afgevuurd naar leerlingen, maar zelden wordt aan de leerling zelf gevraagd wie zij zijn, waar ze goed in zijn, waar hun talenten liggen en waar ze energie van krijgen.

Al snel gingen we filosoferen over hoe wij dat wel voor ons zien. In de lift op weg naar huis discussieerden we of je maatwerk wel met 120 leerlingen kan realiseren. We kwamen tot de conclusie dat dit wel zou moeten kunnen, maar dat het in ieder geval anders georganiseerd moet worden dan vandaag het geval was.


Begeleidingsgroep bestond uit studenten Opleidingskunde, CMV, ILS-Nederlands, Fysiotherapie, Nijmeegse verbinder en twee medewerkers Jonge Helden Academie.

Media van bericht